باتری لیتیوم یون:این نوع باتری است که از موادی استفاده می کند که می توانند تحت واکنش های لیتیوم یون درج/استخراج به عنوان مواد فعال الکترود مثبت و منفی قرار بگیرند و از الکترولیتهای آلی یا الکترولیتهای پلیمری حاوی نمک لیتیوم استفاده می کنند. این یک باتری ثانویه (یعنی باتری قابل شارژ) است که عمدتاً به حرکت یونهای لیتیوم بین الکترودهای مثبت و منفی متکی است.
لیتیوم فسفات آهنی:این ماده الکترود برای باتری های لیتیوم یون با فرمول شیمیایی LifePO4 (LFP) است. این مزایای چگالی انرژی بالا ، ایمنی بالا و طول عمر طولانی را دارد.
تمام باتری های قابل شارژ حالت جامد:همانطور که از نام آن پیداست ، به باتری لیتیوم یون اشاره دارد که در آن الکترودها (الکترودهای مثبت و منفی) و الکترولیت هر دو در حالت جامد قرار دارند. این نوع باتری از سه قسمت تشکیل شده است: مواد الکترود مثبت ، الکترولیت جامد و ماده الکترود منفی و حاوی اجزای مایع نیست. الکترود مثبت معمولاً از ترکیبات فلزی لیتیوم یا لیتیوم یون ساخته می شود ، در حالی که الکترود منفی از مواد کربن یا نمک های لیتیوم تیتانات ساخته شده است. الکترولیتهای جامد از مواد جامد معدنی مانند اکسیدها ، سولفیدها یا فسفات ها تشکیل شده اند.
ژل پلیمر قابل شارژ باتری لی یون:این نوعی باتری لیتیوم یون است که از الکترولیت ژل پلیمر به عنوان محیط هدایت یون استفاده می کند. این نوع باتری از نظر ساختاری شبیه به باتری های لیتیوم یون مایع است ، اما تفاوت اصلی در الکترولیت نهفته است. الکترولیت پلیمر ژل از مخلوطی از پلیمر و نمک تشکیل شده است و ممکن است پلاستیک سازها و سایر مواد افزودنی را برای بهبود هدایت یونی اضافه کند. الکترولیت می تواند "خشک" یا "کلوئیدی" باشد که بیشتر آنها الکترولیت های ژل پلیمری هستند.
باتری نیمی از حالت جامد:به باتری اشاره دارد که در آن یک الکترود حاوی الکترولیت مایع نیست و الکترود دیگر حاوی الکترولیت مایع است ، یا جایی که جرم یا حجم الکترولیت جامد در یک سلول واحد نیمی از کل جرم یا حجم الکترولیت موجود در سلول را تشکیل می دهد. این نوع باتری برخی از خصوصیات باتری های مایع و حالت جامد را ترکیب می کند و باعث حفظ رسانایی یونی بالا باتری های مایع می شود و در عین حال دارای ایمنی بالا و پایداری ساختاری باتری های حالت جامد نیز هست.